Schilderij: Van hier naar daar - Mirjam Windrich En dan is er al weer een maand verstreken na mijn laatste blog artikel. Veel lof voor de ervaren bloggers want dit is een vak apart. Maar…ik zet door al is ieder artikel wel 10 keer opnieuw geschreven. Men had me er al voor gewaarschuwd. Bloggen betekent discipline, de gang erin houden… Wat in een maand kan gebeuren is overigens voeding voor meerdere artikelen. Een zeer inspirerende en bewogen retraite, onverwachte ontmoetingen. Maar laat ik de lijn erin houden en aanhaken op het slot van mijn vorig artikel. “Als je ondernemer wilt worden, ga dan ONDERNEMEN! Als je succesvol wilt zijn, wees SUCCESVOL. Natuurlijk is de praktijk niet zo simpel en kom je veel hobbels en obstakels tegen, draken zelfs. Ga daar maar eens aan staan. Laat je hierover informeren, bespreek dit met een goede sparringpartner, stel je kwetsbaar op….” Zo eindigde ik mijn vorige blog. Dit artikel gaat over een van de weerbarstige draken, nl de weerstand om (nieuw)contact te maken via netwerken en acquisitie. Hoe je hier anders naar kunt kijken zodat het iets plezierigs wordt, zelfs om naar uit te kijken: Een feestje! En dan heb ik het niet over een praatje aanknopen maar echt contact. Ik begin met deze tegenzin omdat het zoveel moois in de weg kan staan. En ik kom het zo vaak tegen. Bij mensen die weer een baan willen, die klanten of opdrachtgevers zoeken. We noemen het netwerken en acquisitie, voor sommigen begrippen met een bijsmaak. Als je het een gesprek over samenwerken noemt, klinkt het al weer heel anders. De weerstand betreft overigens meestal niet het contact zelf, want iedereen wil toch in contact komen, rapport maken. Het betreft de fase vooraf. Je vraagt je af: Wat heb ik te vertellen? Hoe doe ik dat? Hoe spreek ik iemand aan? Kortom, hoe denk je over jezelf…. Hier ga ik later verder op in. Nu eerst over de ‘Zin’ van netwerken. Het gaat simpelweg om zorgen voor jezelf, zorgplicht voor je bedrijf. Jij hebt werk nodig. Je bedrijf heeft klanten nodig. Daar zul jij voor moeten zorgen. Netwerken wordt vaak gezien als iets negatiefs, ellebogenwerk, jezelf verkopen, bedoeld voor hoogopgeleide of commerciële mensen. Dan steekt het aloude calvinisme de kop op. Niet boven het maaiveld uitsteken, doe maar gewoon etc. Koppel jezelf los van je project of je zoektocht. Als jij niet voor je project zorgt, wie dan wel? Kijk er naar als een ecosysteem, we hebben anderen nodig. We zijn onderdeel van een groep, we willen erbij horen. Deze behoefte is al ontstaan in een ver verleden. Eeuwen geleden waren mensen voor hun voedsel en voortplanting afhankelijk van de groep waarin ze leefden. Wie niet zijn best deed om erbij te horen werd na verloop van tijd uit de groep gegooid. Het zit in onze genen. Wat ook kan helpen, is het grotere doel voor ogen te zien. Niet hoe je het doet maar je rol in de wereld, je verbinding met anderen, het verwerven van een mooie opdracht of anderen overtuigen van de zaak waar je voor staat, jouw missie. Zo laat je zien dat niet jij belangrijk bent maar de zaak waarvoor jij staat. Dan gaat de energie de goede kant op. Kortom zet je ego opzij en maak werk van waar je voor staat, geen ego-motieven maar eco- motieven.
Gerelateerde items:
|
|||||||||||||||||||




